Mοιράζομαι όμορφες σκέψεις, εικόνες, ήχους, που διάβασα, είδα, αφουγκράστηκα αλλού και καταθέτω εδώ...



Παρασκευή, 6 Ιουλίου 2012

''Εξακολουθώ να ξέρω ποιά είναι''...

Ήταν πρωί, περίπου 8:30, όταν ένας ηλικιωμένος περίπου 80 χρονών, με ράμματα στον αντίχειρά του, έφτασε στο νοσοκομείο. Είπε ότι ήταν βιαστικός, και ότι είχε ένα άλλο ραντεβού στις 9:00. Η νοσοκόμα  τον είδε να κοιτάει επίμονα το ρολόι του και επειδή δεν ήταν και πολύ απασχολημένη αποφάσισε να δει τη πληγή του.  Ενώ του φρόντιζε τα ράμματα, τον ρώτησε αν είχε άλλο ραντεβού με γιατρό σήμερα. Ο ηλικιωμένος είπε πως δεν είχε ραντεβού με γιατρό,αλλά έπρεπε να πάει στο γηροκομείο για να φάει πρωινό με τη σύζυγό του.
Η νοσοκόμα τον ρώτησε σε τι κατάσταση ήταν η υγεία η σύζυγός του.Ο ηλικιωμένος απάντησε ότι η γυναίκα του ήταν θύμα της νόσου Alzheimer. Της είπε ακόμα ότι η γυναίκα του δεν ήξερε ποιος ήταν και ότι δεν μπορούσε να τον αναγνωρίσει τα τελευταία 5 χρόνια.
Η νοσοκόμα έμεινε έκπληκτη, και τον ρώτησε, «Και γιατί συνεχίζεις και πας κάθε πρωί, αφού δεν ξέρει ποιος είσαι;»
Ο ηλικιωμένος χαμογέλασε, χάιδεψε το χέρι της νοσοκόμας και είπε:
«Δεν με γνωρίζει, αλλά εγώ εξακολουθώ να ξέρω ποια είναι.»

6 σχόλια:

Δaνaη είπε...

αυτή ειναι η πραγματική αγάπη <3

Χρυσούλα είπε...

Πολύ όμορφη...συγκινητική ιστορία!...
Να περνάς όμορφα!

voulaki είπε...

Ή αληθινή αγάπη Δανάη κρύβεται στα πιο απλά πράγματα...

Να περνάς κι εσύ όμορφα και ουσιαστικά Χρυσουλα! :-)

Καρπαθάκι είπε...

Συγκινητικό!!
Σε ευχαριστούμε που το μοιράστηκες μαζί μας!

voulaki είπε...

Καλώς ήρθες Καρπαθάκι!!

walter barnott είπε...

πόσο όμορφο είναι αυτός ο άνθρωπος αγαπάει πραγματικά, τη γυναίκα του να αγαπάς κάποιον, όπως αυτό είναι τόσο όμορφο