Mοιράζομαι όμορφες σκέψεις, εικόνες, ήχους, που διάβασα, είδα, αφουγκράστηκα αλλού και καταθέτω εδώ...



Τρίτη, 8 Μαΐου 2012

Η προσευχή της ''καθαρής'' αγάπης..

''Μεγαλοδύναμε Κύριε, τον αγαπώ και δεν γίνεται να κάνω αλλιώς. Πάλεψα και δε γίνεται να ξεριζώσω μιαν αγάπη ριζωμένη, όπως δε γίνεται να φυτέψεις με τη βία στην καρδιά έναν έρωτα.
Μεγαλοδύναμε Κύριε, τον αγαπώ και δεν γίνεται να κάνω αλλιώς. Για αυτό δώσε μου τη δύναμη να τον αγαπώ έτσι όπως κανείς δεν με έχει διδάξει:
Να τον αγαπώ χωρίς προσδοκία, χωρίς απαίτηση, χωρίς σύγκριση, χωρίς παζάρι, χωρίς γκρίνια, χωρίς οργή, χωρίς αδημονία.
Να τον αγαπώ και να μην τον κατασκοπεύω, να μην τον εκβιάζω, να μη προσπαθώ να με θαυμάσει, να μη προσπαθώ να με λυπηθεί.
Να αποζητώ το καλό του όσο και το δικό μου καλό, και να μη θυμώνω όταν αυτά τα δύο δε συμπίπτουν.
Να αντέχω να περιμένω, να αντέχω να μη μοιάζει με ίνδαλμά μου, να αντέχω να μου ανατρέπει τα όνειρά μου.
Να δέχομαι να μη με καταλαβαίνει έτσι όπως το εννοώ εγώ. Να δέχομαι να μη τον καταλαβαίνω έτσι όπως το εννοώ εγώ. Να τον χαίρομαι περισσότερο από όσο του παραπονιέμαι, να τον χαίρομαι χωρίς να τον διορθώνω. Να τον θαυμάζω χωρίς να υπολογίζω πως θα τον κακομάθω. Να γίνομαι περισσότερο σπλαχνική παρά δίκαιη. Να μη του φωνάξω ποτέ πως μετάνιωσα.
Μεγαλοδύναμε φώτισέ με με την αγάπη την ελεύθερη, την αγάπη την σταυρωμένη. Να δραπετεύσω από την δυναστεία του έρωτά μου, από την αλαζονεία της γνώμης μου, από την ζητιανιά του κορμιού.
Να κάνω καρτερία στην απόρριψη, υπακοή σε αυτό που δεν καταλαβαίνω. Να λυγίζω στην άγνοια και την αδυναμία μου.
Να τον κερδίσω μονάχα αγαπώντας τον. Απλά και αληθινά. Απλά και ήσυχα. Αφού η αγάπη η καθαρή είναι πάντα, πάντα αμοιβαία. ''

Μάρω Βαμβουνάκη


7 σχόλια:

ΛΙΑΚΑΔΑ είπε...

Πανέμορφο...
Ενας ύμνος στην αλτρουϊστική αγάπη!
Φιλάκια Βουλάκι μου!!

voulaki είπε...

Φιλάκια Λιακαδάκι!!

Χρυσούλα είπε...

Πώ!πώ! αγάπη! εκφρασμένη με τέτοια λόγια....πολύ δύσκολο όμως να τα πούμε....κι`ακόμη πιό δύσκολο να τα εννοούμε....
Να περνάς όμορφα!

Aθηνά είπε...

Ιδανικό αλλά δύσκολο !!
Γιατί είμαστε άνθρωποι και έχουμε πάθη, αδυναμίες και προσδοκίες και φυσικά κάνουμε υπερβολές και λάθη!!
Αυτή είναι η ιδανική μορφή της αγάπης προς τον σύντροφό μας !!

Αιγαιοπελαγίτικους χαιρετισμούς

"ζαχαρούλα.." είπε...

δυσκολή η αγάπη...... να την πεις, να την αισθανθείς πραγματικά.. να την νιλωσεις , να την δώσεις....

σε φιλώ..

Ανώνυμος είπε...

ΜΑΚΑΡΙ ΟΤΑΝ ΝΟΙΩΘΟΥΜΕ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΚΑΙ ΤΟΣΟ ΔΥΝΑΤΑ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΤΑ ΔΟΥΝ....ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΞΕΧΝΙΟΥΝΤΕ...ΧΑΝΟΝΤΕ....ΚΑΙ ΟΣΕΣ ΦΟΡΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΤΑ ΠΟΥΜΕ..ΠΑΝΤΑ...Ο ΧΡΟΝΟΣ ΘΑ ΤΑ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΞΕΧΑΣΤΟΥ....

voulaki είπε...

Ίσως... Ποτέ δεν ξεχνιέται όμως το συναίσθημα, όταν αυτό βιώθηκε με ειλικρίνεια...και καθαρή καρδιά..